ΕΕ: Έκανε πίσω στον δασμό για το αλουμίνιο μετά τις πιέσεις της Ινδίας

Ένα ακόμη δύσκολο σταυροδρόμι ανάμεσα στην προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και στην ανάγκη για νέες εμπορικές συμμαχίες αποκαλύπτει η απόφαση της Κομισιόν να εγκαταλείψει το σχέδιο επιβολής δασμού στις εξαγωγές απορριμμάτων αλουμινίου.

Οι Βρυξέλλες είχαν προετοιμάσει δασμό 15% για τρία χρόνια, σε μια προσπάθεια να συγκρατήσουν πολύτιμη πρώτη ύλη εντός της ΕΕ και να στηρίξουν μια βιομηχανία που πιέζεται ήδη από το υψηλό ενεργειακό και ρυθμιστικό κόστος. Το μέτρο επρόκειτο να ανακοινωθεί στις 23 Σεπτεμβρίου.

Τελικά αποσύρθηκε. Και σύμφωνα με πηγές του Reuters, καθοριστικός παράγοντας ήταν η Ινδία, καθώς η Κομισιόν δεν ήθελε να θέσει σε κίνδυνο την τελική υπογραφή της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου ΕΕ–Ινδίας, που αναμένεται τον Δεκέμβριο μεταξύ της Ursula von der Leyen και του Narendra Modi.

Η Ινδία άλλαξε την εξίσωση

Το Νέο Δελχί είχε ζητήσει ήδη από τον Ιούνιο εξαίρεση από τους σχεδιαζόμενους περιορισμούς. Και είχε σοβαρό διαπραγματευτικό χαρτί: η Ινδία αγοράζει περίπου το ένα τρίτο των συνολικών εξαγωγών scrap αλουμινίου της ΕΕ, αποτελώντας μακράν έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς.

Το προσχέδιο της Κομισιόν κατέληξε πράγματι να εξαιρεί την Ινδία, μαζί με ακόμη 90 χώρες και περιοχές. Για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, όμως, αυτή η εξαίρεση αφαιρούσε μεγάλο μέρος της χρησιμότητας του μέτρου.

Πηγή που επικαλείται το Reuters υποστήριξε ότι το γραφείο της προέδρου της Κομισιόν και η Γενική Διεύθυνση Εμπορίου κατάφεραν να εξαιρέσουν την Ινδία, καθιστώντας ουσιαστικά το σχέδιο άνευ αξίας για τον κλάδο. Ο αρμόδιος επίτροπος Βιομηχανίας Stéphane Séjourné αποφάσισε τελικά να το εγκαταλείψει.

Η Ευρώπη εξάγει την πρώτη ύλη της

Πίσω από τη σύγκρουση βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για την ευρωπαϊκή μεταλλουργία. Οι εξαγωγές scrap αλουμινίου από την ΕΕ έχουν αυξηθεί κατά 51% από το 2019, φτάνοντας το 2025 στο ιστορικό υψηλό των 1,26 εκατ. τόνων.

Οι αγοραστές εκτός ΕΕ προσφέρουν έως και 26% υψηλότερες τιμές από εκείνες της ευρωπαϊκής αγοράς, εν μέρει λόγω επιδοτήσεων και εμπορικών στρεβλώσεων. Το αποτέλεσμα είναι η ευρωπαϊκή βιομηχανία ανακύκλωσης και τήξης να χάνει πρώτη ύλη την ώρα που ήδη αντιμετωπίζει υψηλότερο ενεργειακό κόστος από τους Ασιάτες ανταγωνιστές της.

Η Norsk Hydro προειδοποιεί ότι έχει ήδη κλείσει τέσσερις μονάδες ανακύκλωσης στην ΕΕ τα τελευταία χρόνια και θέλει να αποφύγει νέα λουκέτα. Η Novelis, από την πλευρά της, εκτιμά ότι η υπαναχώρηση μπορεί να πλήξει την αξιοπιστία ολόκληρου του ευρωπαϊκού πλαισίου βιομηχανικής πολιτικής.

Το plan B των Βρυξελλών

Η Κομισιόν επιχειρεί τώρα να πετύχει τον ίδιο στόχο μέσω του Κανονισμού για τις Μεταφορές Αποβλήτων, αντί ενός καθαρά εμπορικού μέτρου. Από τον Μάιο του 2027 προβλέπεται απαγόρευση εξαγωγών μη επικίνδυνων αποβλήτων προς χώρες εκτός ΟΟΣΑ, εκτός εάν λάβουν ειδική εξαίρεση.

Η εξέλιξη έχει μια ενδιαφέρουσα ανατροπή: Ινδία, Ταϊλάνδη και Μαλαισία δεν πληρούν, με βάση το σημερινό σχέδιο της Κομισιόν, τα περιβαλλοντικά κριτήρια για εξαίρεση στα μεταλλικά απόβλητα και επομένως δεν θα μπορούν να αγοράζουν απευθείας ευρωπαϊκό scrap.

Η βιομηχανία, ωστόσο, αμφιβάλλει κατά πόσο οι περιβαλλοντικοί κανόνες μπορούν να υποκαταστήσουν αποτελεσματικά έναν εμπορικό περιορισμό ή να αποτρέψουν παρακάμψεις.

Η υπόθεση αφήνει έτσι τις Βρυξέλλες μπροστά σε μια γνώριμη αντίφαση: η ΕΕ θέλει να προστατεύσει την παραγωγική της βάση, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται εμπορικές συμφωνίες με τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες. Στην περίπτωση του αλουμινίου, τουλάχιστον προς το παρόν, προτεραιότητα πήρε η συμφωνία με την Ινδία.

Moneyreview.gr με πληροφορίες από Reuters