A top CASS scholar's observations on the evolving U.S.-China relationship and the emergence of "strategic accommodation"
A top CASS scholar's observations on the evolving U.S.-China relationship and the emergence of "strategic accommodation"
Ανιχνεύσεις 12/8/2023
Της Παναγιώτας Παπαρούνα πηγή: eTetradia- Ανιχνεύσεις
Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να παρουσιάσει συνοπτικά τις ραγδαίες αλλαγές του διεθνούς συστήματος, στο πνεύμα του κλασικού ρεαλισμού με διεπιστημονικό τρόπο, που συντελούνται εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού (Μάρτιος 2020) και της ρωσικής επέμβασης στην Ουκρανία (24.2.2022), που επέφερε κατακλυσμιαίες εξελίξεις όπως: η άρση της παροιμιώδους σκανδιναβικής ουδετερότητας αιώνων με την αίτηση ένταξης της Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, με την πολιτική των «ανοικτών θυρών», την αναθεώρηση της γερμανικής ρεαλιστικής πολιτικής- «ανατολικής πολιτικής» (Ostpolitik) και τον εξοπλισμό μαμούθ, που ανακοινώθηκε.[1] Αλλά και τις δρακόντειες κυρώσεις της Δύσης εναντίον της Ρωσίας, που παραδόξως απειλούν την παγκόσμια οικονομία με ύφεση και ενδεχομένως τη μετατροπή της σε «bear market», για να μιλήσουμε με χρηματιστηριακούς όρους[2], δοκιμάζοντας την πορεία της παγκοσμιοποίησης. Απεναντίας, η «Ρωσική Αρκούδα», «δεν έχει πιαστεί» ακόμα και στρέφεται στον κινεζικό δράκο της Ανατολής, που φιλοδοξεί να οικοδομήσει μία νέα «Αυτοκρατορική Οδό» (;) Παραδόξως, οι γεωπολιτικές εξελίξεις συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Ανιχνεύσεις Της Παναγιώτας Παπαρούνα
Πηγή: eΤετράδια, Ανιχνεύσεις
«Στην εποχή που ανατέλλει, οι συγκρούσεις των πολιτισμών είναι η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και μία διεθνής τάξη βασισμένη στους πολιτισμούς είναι η πιο σίγουρη εξασφάλιση απέναντι σ’ έναν παγκόσμιο πόλεμο», άρχιζε και τελείωνε την δυσοίωνη πρόβλεψη του στην περίφημη «Σύγκρουση των πολιτισμών» ο Σάμιουελ Χάντιγκτον μετά την λήξη (;) του Ψυχρού Πολέμου ανατέμνοντας αφοπλιστικά διορατικά τις συνθήκες για την αναδυόμενη νέα τάξη πραγμάτων και τις άδηλες ακόμα αλλά, εκκολαπτόμενες εθνικές και θρησκευτικές ταυτότητες, εντός της παγκοσμιοποίησης.
ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ Της Παναγιώτας Παπαρούνα 29 Οκτωβρίου 2017
Η κ. Παναγιώτα Παπαρούνα είναι Εξωτερική Επιστημονική Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. Κάτοχος του Μεταπτυχιακού Τίτλου Σπουδών Μεταπτυχιακών στις Ευρωπαϊκές και Διεθνείς Σπουδές στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών και απόφοιτος από το Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά http://idos.gr/organismos-synergasias-tis-sagkais-apo-pnevma-tis-sagkais-sto-pnevma-tou-lefkou-tigri/
Εισαγωγή
Το άρθρο μελετά τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης[1] (θα αναφέρεται ως Οργανισμός), ως νέο πρότυπο συνεργασίας στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος και ερευνά, αν ήταν επιβεβλημένη η δημιουργία του, υπό τις συγκεκριμένες αρχές και κανόνες. Αν, δηλαδή, οι σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, αλλά και η παρουσία των άλλων παικτών αναδυόμενων ή καταδυόμενων επιβάλλει τη συνεργασία κυρίως μεταξύ των δύο ηγετικών δυνάμεων, αλλά και των μικρότερων Δημοκρατιών στην περιοχή, ώστε να προστατευθούν, από τους τρεις δαίμονες της τρομοκρατίας, της απόσχισης και του εξτρεμισμού. Πράγματι, ο συνασπισμός των δύο ισχυρότερων δυνάμεων (Ρωσία και Κίνα), έστω κι αν προς το παρόν, εμφανίζεται, ως απλή συγκέντρωση δυνάμεων, λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων κάθε χώρας που συμμετέχει και διαμορφώνει, με όχημα τον Οργανισμό, τη στάση της στο διεθνές γίγνεσθαι. Μοιραία ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο στην περιφερειακή και υπερεθνική συνεργασία μεταξύ κρατών. Ο Οργανισμός από μόνος του λειτουργεί ανταγωνιστικά στο διεθνές σύστημα διακυβέρνησης, όταν το παλαιό Παράδειγμα[2], απειλεί το νέο.[3] Οι δύο φυγόκεντρες δυνάμεις πολώνουν όλο και περισσότερο τον κόσμο, που γνωρίζουμε και θέτουν το μοιραίο δίλημμα «ή με εμάς ή με τους άλλους» ή όπως θα έλεγε ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ George W. Bush,«όποιος δεν είναι με εμάς είναι εναντίον μας». Στο άρθρο αυτό θα επιδιωχθεί, να αναλυθεί συνοπτικά η οργάνωση και η λειτουργία του, ως διακυβερνητικός περιφερειακός Οργανισμός, καθώς και η στάση των κρατών μελών, που τον συνθέτουν, μέσα από την επιστημονική και την τρέχουσα αρθρογραφία και βιβλιογραφία.